Finansal yönetimde sürdürülebilirlik, yalnızca gelir ve gider dengesiyle değil; risklerin doğru sınıflandırılması ve öngörülebilirliğin sağlanmasıyla mümkündür. Özellikle yüksek değerli varlık portföylerinde, vergi yükümlülükleri operasyonel bir detay değil; finansal mimarinin parçasıdır. Bu nedenle Değerli Konut Vergisi, salt bir beyan konusu olarak değil, portföy risk yönetimi başlığı altında ele alınmalıdır.

2026 yılı için Değerli Konut Vergisi eşiği 17.711.000 TL olarak belirlendi.

Pek çok mükellef bu süreci yalnızca bir beyan dönemi olarak görüyor.

Oysa gerçek mesele şu:

Değerli Konut Vergisi, yüksek varlık sahipleri için yalnızca bir vergi kalemi değil; portföy yapısının finansal dayanıklılığını test eden bir göstergedir.

Yanlış konumlandırılmış bir muafiyet, eksik değerlendirilmiş bir hisseli mülkiyet yapısı,otomatik varsayılan “tek mesken” yaklaşımı,

ileride yalnızca ek vergi değil; ceza, faiz ve geriye dönük inceleme riski doğurur.

Ancak asıl kritik nokta şudur: DKV tutarının kendisi çoğu zaman finansal açıdan yönetilebilir seviyededir. Yönetilemeyen unsur, kontrolsüz risk birikimi ve öngörülmeyen nakit çıkışıdır.

Biz süreci klasik bir beyan hizmeti olarak ele almıyoruz.

Yaklaşımımız üç katmanlıdır:

• Portföy bazlı risk sınıflandırması
• Muafiyet ve istisna teknik analizi
• Finansal yük ve nakit akış projeksiyonu

Bu yaklaşım sayesinde mükellef yalnızca yükümlülüğünü yerine getirmez; aynı zamanda varlık portföyünü finansal planlama perspektifiyle yeniden konumlandırır.

Değerli Konut Vergisi doğru yönetilmediğinde maliyet üretir.
Doğru yapılandırıldığında ise finansal kontrol ve öngörülebilirlik aracına dönüşür.

Yüksek varlık sahipleri için mesele vergi ödemek değil, riski yönetmek ve finansal dengeyi
korumaktır.

Vergi yükümlülüklerini değil, riskleri yönetiriz.

Bülent Hocaoğlu

Ekonomist | Mali Müşavir | Dış Ticaret Uzmanı
Yönetim Kurulu Başkanı & Kurucu — Bumerang Denetim
Kurucu Ortak — Catelae
Stratejik Yönetim Danışmanı
KGK Bağımsız Denetçisi | Yeminli Bilirkişi